امرالهی، تینا. (۱۳۸۸). اصول مکالمۀ گرایس و معنای ضمنی در گفتمان دراماتیک: بررسی نمایشنامههای اکبر رادی (دهههای 70 و 80). پایاننامۀ کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
انصاریفر، اسماعیل. (۱۳۸۱). توصیف برخی از نقشنماهای گفتمان در زبان فارسی. پایاننامۀ کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
بهبهانیزاده، هدیل. (۱۳۸۹). بررسی برخی از نقشنماهای کلامی در قرآن مجید. پایاننامۀ کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
تاکی، گیتی. (۱۳۸۸). نقشنماهای گفتمان استدلالی در زبان فارسی. پایاننامۀ دکتری، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
ذوقدارمقدم، رضا و دبیرمقدم، محمد. (1381). «نقشنماهای گفتمان، مقایسۀ نقشنمای but در زبان انگلیسی با نقشنمای گفتمانی اما در زبان فارسی». پژوهش ادبیات معاصر جهان، 7 (12): 55-76.
رادی، اکبر. (۱۳۹۰). روی صحنۀ آبی (جلد اول). تهران: نشر قطره.
شیرزادی، شاهین؛ عموزاده، محمد؛ کلانتری، سیدعلی و رضایی، والی. (۱۴۰۰). «ابعاد کاربردشناختی نقشنمای گفتمانیِ "مگر"». پژوهشهای زبانی،12(2): 123-146. https://doi.org/10.22059/jolr.2021.323183.666712
صابری کرهرودی، رضا. (۱۳۸۸). بررسی نقش نماهای گفتمان پس در زبان فارسی. پایاننامۀ کارشناسی ارشد، سنندج: دانشگاه کردستان.
غیاثیان، مریم السادات و رضایی، حکیمه. (۱۳۹۳). «بررسی پدیدۀ رمزگردانی در میان دوزبانههای ارمنی-فارسی تهران». زبان و زبان شناسی، 10 (20): 103-120.
فخرایی، یوسف. (۱۳۹۵). طرح انسانوارۀ مشوش در آشوب صحنۀ مدرنیسم و سنت. پژوهشی در کاراکترشناسی آثار اکبر رادی براساس تقابل در مفهوم سنت و مدرنیسم. رشت: فرهنگ ایلیا.
نصر آزادانی، امراله. (۱۳۷۸). بررسی زبانشناختی عناصر انسجام در فارسی از دیدگاه تحلیل کلام بر مبنای متون داستانی. پایاننامۀ کارشناسی ارشد، اصفهان: دانشگاه اصفهان.
Al-Muhaissen, Batoul M. Al Jwaniat, Marcelle Issa. Tahat, Zuhair Yassin. Safori, Amjad. Habes, Mohammad and Mehreb, Safa. (2024). The Pragmatic Function of Press Discourse Markers in French Language. Business Analytical Capabilities and Artificial Intelligence Enabled Analytics: Applications and Challenges in the Digital Era, 1:155-165. https://doi.org/10.1007/978-3-031-56015-6_12
Al-Jarf, Reima. (2024). Intonational Meanings of Discourse Markers in Spoken Colloquial Arabic. Journal of Pragmatics and Discourse Analysis. https://doi.org/10.32996/jpda.2024.3.2.1
Blakemore, D. (1987). Semantic Constraints on Relevance.Oxford.UK: Blackwell.
Blakemore, D. (1992). Understanding Utterance. Oxford. UK: Blackwell.
Blakemore, D. (2002). Relevance and Linguistic. Cambridge University Press.
Blass, R. (1990). Relevance Relations in Discourse.Cambridge Cambridge University Press.
Fei, Luo. Zou, Leilei. (2023). The Functions and Meaning Potentials of Discourse Markers in the TV Talk Show Discourse. Journal of Pragmatics and Discourse Analysis. 36-46. https://doi.org/10.32996/jpda.2023.2.1.5
Fraser, B. (1999). What are discourse markers? Journal of pragmatics. (31): 931-952. https://doi.org/10.1016/S0378-2166(98)00101-5
Giora, R. (1998). Discourse coherence is an independent notion: a reply to Deirdre Wilson. Journal of Pragmatics. (29):75-86. https://doi.org/10.1016/S0378-2166(97)00045-3
Halliday, M. A. K. Hasan, R. (1976). Cohesion in English language series. London: Routledge.
lten, C. (1998). The meaning of although: a relevance theoretic account. UCL Working Papers in Linguistics. (10):81-108.
Matthew, Omisakin Adeyemi. Lara, Olofin Olufunmilayo. Adebanjo, Abobarin Adewale and Funke, Adesiyan Oyinade. (2024). Discourse markers, coherence and its impact on cognitive interperetation of texts. International Journal of Literature, Language and Linguistics. 7(2): 28-37. https://doi.org/10.52589/IJLLL-PUGJFQWZ
Nur, Frina Diniarta. Adriati. Rini, De Lores. Lorensia, Maria. (2023). Discourse markers in VOGUE’S 73 QUESTIONS WITH ADELE. Jell. Journal of English Language and literature. STIBA IEC Jakarta. 8(1). Doi: 10.37110/jell. v8i1.175
Pontiaka, Mullynanda. Kristina, Diah. Setyaningsih, Endang. (2024). Exploring Discourse Markers Usage and Challenges in Writing Procedure Texts: A Study on Vocational Students. International Journal of Multicultural and Multireligious Understanding.11(2): 433-440. http://dx.doi.org/10.18415/ijmmu.v11i2.5552
Redeker, G. (1990). Ideational and pragmatic markers of discourse structure. Journal of Pragmatics.14(3):367-81. https://doi.org/10.1016/0378-2166(90)90095-U
Schiffrin, D. (1987). Discourse markers. Cambridge: Cambridge University Press.
Wilson, D. Sperber, D. (1993). Linguistic form and relevance. Lingua. 90 (1-2):1-25. https://doi.org/10.1016/0024-3841(93)90058-5